Zwangerschap bij honden
Als u niet van plan bent om met uw hond te fokken, dan is
het altijd het beste om haar te steriliseren. Als u echter de
beslissing hebt gemaakt om haar puppy's te laten krijgen, dan
staat u een groot avontuur te wachten. Hier zijn een paar
symptomen die duiden op een dracht bij honden.
De tepels van uw hond zullen opzwellen en beter zichtbaar
zijn als de dracht op 25 tot 30 dagen zit. Ze zal
één maand na de dekking ook beginnen met het
produceren van vaginale afscheiding. U zult meestal ook haar
maag zien opzwellen, omdat haar gewicht 45 tot 50 dagen na de
bevruchting zal toenemen. Sommige honden zullen ook hun eetlust
verliezen of tekenen van depressie gedurende de dracht
(zwangerschap) laten zien.
Een bezoek aan de dierenarts
Als u denkt dat uw hond drachtig is, moet u haar meenemen
naar de dierenarts. Dit is om zowel de dracht te bevestigen als
het opsporen van eventuele vroegtijdige complicaties.
Uw dierenarts kan gebruikmaken van een aantal verschillende
methoden om te bepalen of uw hond zwanger is. Na 21 tot 25
dagen kan uw dierenarts een test uitvoeren voor relaxin, een
hormoon dat alleen geproduceerd wordt door drachtige honden.
Deze methode zal de dracht bevestigen, maar geeft geen
informatie over het aantal pups.
Door na 21 dagen te voelen aan de maag van uw hond, kan uw
dierenarts een verdikking van de baarmoeder en de aanwezigheid
van 'bobbeltjes' voelen die duiden op een dracht. Er zijn
echter een aantal dingen die de betrouwbaarheid van deze
methode kunnen belemmeren: een hond met overgewicht, het feit
dat ze maar één puppy draagt of zelfs alleen
nervositeit kan het moeilijk maken om het juiste oordeel over
een dracht te vellen.
Een stethoscoop of ECG kan na 25 dagen de puppyhartslag
opsporen, maar zal waarschijnlijk niet in staat zijn om
onderscheid te maken tussen individuele hartslagen. Dit maakt
het dus een slecht instrument om te bepalen hoeveel puppy's er
zijn.
Een dracht wordt vaak beoordeeld met behulp van een
echografie. Dit is niet-invasief, betrouwbaar en kan rond dag
28 van de dracht de aanwezigheid van puppy's bevestigen.
De meest nauwkeurige methode om de puppy's te tellen is door
middel van een röntgenfoto, die skeletten na 49 dagen kan
detecteren. Sommige dierenartsen zullen adviseren om de
röntgenfoto niet uit te voeren om zo te voorkomen dat de
puppy's blootgesteld worden aan deze straling.
Voorbereidingen voor een nieuw nest
In de maanden voorafgaand aan de worp hoeft u niet veel voor
de aanstaande moeder te doen. U moet haar natuurlijk wel goede
en gezonde voeding blijven geven. U moet haar aanmoedigen om te
blijven bewegen zodat ze een goede conditie heeft mocht de worp
lang en zwaar zijn.
In de dagen voor de worp zal uw hond waarschijnlijk
rusteloos worden en op de grond of in haar bed krassen. Ze is
op zoek naar een nest voor de bevalling. Het is belangrijk dat
u haar een afgesloten ruimte biedt waar ze, ideaal gezien, in
en uit kan lopen, maar waar de puppy's niet uit kunnen
ontsnappen.
Een kartonnen doos van een geschikt formaat is prima voor uw
hond. U kunt ook overwegen om een pierenbadje (dat normaal voor
kleine kinderen bedoeld is) te gebruiken. Vul het "nest" met
handdoeken, dekens of oude lakens. Gebruik niet iets waar u
later weer gebruik van wilt maken, omdat de worp aardig wat
rommel achterlaat.
Als u de dag van de bevruchting weet, dan moet uw dierenarts
in staat zijn om de datum te berekenen waarop uw hond is
uitgerekend. Een andere manier is om de temperatuur van de
moeder te meten wanneer u denkt dat ze bijna gaat werpen. De
temperatuur van een hond zit meestal rond de 38,4 graden. Haar
temperatuur zal vlak voor de worp dalen tot onder de 37,8
graden.
Gaat mijn hond werpen?
De tekenen van een op handen zijnde worp zijn rusteloosheid,
een verhoogde behoefte om te urineren, hijgen en graven in haar
"nest". Meestal komt er groene afscheiding uit de vagina. Dit
betekent dat de placenta is losgegaan en de moeder klaar is om
te werpen. Als de afscheiding wel is verschenen, maar uw hond
heeft na een paar uur nog steeds geen puppy's, neem dan contact
op met uw dierenarts voor hulp.
Een moederhond kan de worp meestal wel alleen aan. Ze werpt
de puppy's, haalt ze uit het vliesje, kauwt de navelstreng los
en begint ze te reinigen.
Een helpende hand
Als de nieuwe moeder niet lijkt te weten wat ze moet doen,
uitgeput is of middenin de worp zit van een volgende pup, dan
zijn er een paar dingen die u kunt doen. Haal sowieso de pup
uit het vliesje, mocht dit nog niet gedaan zijn.
Als u de navelstreng moet losmaken, neem dan een stevig
stukje draad en bind deze strak om de navelstreng heen op
ongeveer een duimlengte van het lichaam van de pup. Bind
verderop een ander draadje vast en knip met een schone schaar
de streng af.
Knijp in de nek van de puppy en probeer om hem te laten
schreeuwen. Dit schreeuwen zal ervoor zorgen dat de vloeistof
uit de luchtwegen van de puppy kan worden geleegd. Als u een
klein pipetje heeft, dan kunt u dit gebruiken om zachtjes de
vloeistof uit de neus van de puppy te zuigen.
Moedig de moeder na de worp aan om naar buiten te gaan om
haar spieren te strekken en zichzelf te ontspannen. Ruim de
handdoeken en dekens op en vervang ze voor schone. Laat de
nieuwe moeder vervolgens alleen met haar puppy's zodat ze
voor hen kan zorgen.
Gefeliciteerd met de succesvolle worp.